7 marca 2026 r. odbyła się Wyborcza Kongregacja Stowarzyszenia Diakonia Ruchu Światło-Życie. Diecezjalna Sekcja Stowarzyszenia liczy aktualnie 46 aktywnych członków. Z przyczyn losowych nie wszyscy byli w stanie pojawić się na tym spotkaniu. Podczas spotkania omówiliśmy najważniejsze kierunki działań Ruchu w naszej diecezji. Omowilismy wyniki i wnioski z Ankiety "Usłyszeć Ruch". Przeprowadzone zostało w kilku turach głosowanie, które wyłoniło kandydatów na moderatora diecezjalnego. Teraz trzech wskazanych kandydatów zostanie przedstawionych ks. Biskupowi. Pamiętajmy w modlitwie o ks. Biskupie polecając szczególnie intencję wyboru moderatora diecezjalnego Ruchu Światło-Życie. Z wyborem kandydatów na moderatora jest związane oddelegowanie ze stowarzyszenia przedstawicieli do Diakonii Jedności. Delegatami Stowarzyszenia zostali wybrani Stasia i Janusz Stasica.

OR I stopnia (Oaza Rekolekcyjna I stopnia) w Ruchu Światło–Życie to pogłębienie relacji z Bogiem, odkrycie mocy Słowa Bożego oraz doświadczenie żywego Kościoła we wspólnocie.
Podczas OR I stopnia szczególnym momentem jest osobiste spotkanie z Jezusem- przyjęcie Go jako osobistego Pana i Zbawiciela, zrozumienie znaczenia sakramentów. To czas modlitwy, Eucharystii, spotkań w kręgach i radosnego budowania wspólnoty.

Kniewo to spokojna, kaszubska miejscowość idealna na wyciszenie, kontakt z naturą i odpoczynek od codziennego pośpiechu. Wolny czas można tu spędzać na spacerach i wycieczkach rowerowych pośród lasów, pól i łagodnych wzgórz, a także odwiedzając Farmę Strusi w Kniewie, która stanowi ciekawą atrakcję dla rodzin i grup zorganizowanych.

Szczególne miejsce w Kniewie zajmuje Seminarium Salezjańskie w Kniewie, gdzie odbywają się rekolekcje OR I stopnia. To przestrzeń sprzyjająca skupieniu, modlitwie i refleksji, położona w cichej, zielonej okolicy, z dala od miejskiego hałasu. Kameralna atmosfera i otoczenie przyrody sprawiają, że Kniewo jest miejscem, w którym można zarówno aktywnie spędzić czas, jak i zadbać o duchowy odpoczynek.

Warto zobaczyć

Kaszubskie Oko to 44 metry wysokości i solidna dawka zachwytu – z poziomu 150 m n.p.m. rozciąga się szeroka panorama na Jezioro Żarnowieckie, Bałtyk (przy dobrej pogodzie), okolice Gniewina oraz zielone lasy doliny Piaśnicy.

Na horyzoncie dostrzec można także Górny Zbiornik elektrowni, ruiny niedokończonej elektrowni jądrowej oraz efektowną farmę wiatrową w Lisewie.
Na szczyt prowadzi 212 schodów dla ambitnych albo wygodna winda w trzonie wieży.
Wokół czekają dodatkowe atrakcje: potężne Stolemy, makiety dinozaurów, place zabaw, mini park linowy, pole do mini-golfa oraz sezonowa restauracja – jednym słowem, dzieje się!

Kalwaria Wejherowska (~15 km) – spacer wśród 26 kaplic położonych na malowniczych wzgórzach to wyjątkowe przeżycie duchowe i krajobrazowe. Nazywana „Kaszubską Jerozolimą”, zachwyca atmosferą spokoju i pięknymi widokami, a cudowny obraz Matki Bożej Wejherowskiej przyciąga pielgrzymów z całej Polski.

Sanktuarium Matki Bożej Królowej Kaszub w Sianowie (~25–30 km) – serce Kaszub i jedno z najważniejszych miejsc kultu maryjnego w regionie. Słynna figurka Matki Bożej Sianowskiej oraz wyjątkowa, podniosła atmosfera sprawiają, że to miejsce zapada w pamięć.

Kościół św. Ap. Piotra i Pawła w Pucku (~15 km) – zabytkowa fara tuż przy Zatoce Puckiej łączy historię z nadmorskim klimatem. To idealny punkt na chwilę refleksji podczas spaceru po urokliwym Pucku.

Bazylika Mariacka w Gdańsku (~45–50 km) – monumentalna świątynia i jeden z największych ceglanych kościołów na świecie. Wizyta tutaj to okazja, by poczuć potęgę gotyku i odkryć niezwykłą historię Gdańska.

Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pelplinie (~50–55 km) – prawdziwa perła gotyku, kryjąca bezcenne skarby, w tym egzemplarz Biblii Gutenberga. To miejsce zachwyca zarówno miłośników historii, jak i pięknej architektury.

W Częstochowie odbyła się 51. Kongregacja Ruchu Światło-Życie, której głównym tematem były słowa Chrystusa będące tematem obecnego roku formacyjnego: „Pokój mój daję wam”. Spotkanie było czasem modlitwy, refleksji oraz pogłębionego spojrzenia na chrześcijańskie rozumienie pokoju – zarówno w wymiarze duchowym, jak i społecznym.
Już podczas jutrzni usłyszeliśmy wezwanie do przyjęcia daru pokoju poprzez nawrócenie serca: oczyszczenie się z grzechu i odejście od czynienia zła. Podkreślono, że prawdziwy pokój zaczyna się od przemiany człowieka.
W konferencjach przypomniano nauczanie Kościoła o pokoju, m.in. w kontekście encykliki Pacem in terris. Pokój nie jest jedynie brakiem konfliktu, lecz opiera się na trwałych wartościach: prawdzie rozumianej jako obiektywne dobro, sprawiedliwości zapewniającej godne życie wszystkim narodom, miłości wyrażającej się w czynieniu dobra oraz wolności jako możliwości poszukiwania prawdy i odpowiedzialnego działania.
W perspektywie biblijnej pokój to harmonia człowieka z Bogiem — dar wypływający z przymierza i owoc działania Ducha Świętego. Jezus Chrystus, Książę Pokoju, przynosi pokój inny niż proponuje świat: rodzący się z pojednania, przebaczenia, pokory i uporządkowanego serca.
Druga konferencja zwróciła uwagę na łaskę pokoju w życiu codziennym. Podkreślono, że człowiek jest „naczyniem”, które przyjmuje Bożą łaskę, a pokój przenika relacje międzyludzkie poprzez właściwy stosunek do siebie i innych. Wskazano także na psychologiczne i emocjonalne aspekty budowania pokoju w relacjach.
Podczas kongregacji przypomniano postać ks. Franciszka Blachnickiego jako człowieka nowej kultury, który wskazywał drogę przemiany świata poprzez odnowę człowieka.
Dla mnie szczególnym momentem było świadectwo wspólnot z Ukrainy. Pomimo trwającej wojny oazy nadal się tam odbywają, a młodzi prowadzą spotkania formacyjne. Wielu członków Domowego Kościoła służy w wojsku, część z nich oddała życie na wojnie. Wspólnoty modlą się o pokój i wyrażają wdzięczność za wsparcie płynące z Polski. Rekolekcje pozostają dla nich miejscem umocnienia i nadziei.
Podczas nieszporów podkreślono znaczenie diakonii — służby, przez którą Ruch Światło-Życie buduje pokój w Kościele i świecie. Kongregacja przypomniała, że pokój zaczyna się w sercu człowieka, dojrzewa we wspólnocie i staje się świadectwem wiary w codziennym życiu.
Co ważne grono członków diecezjalnej sekcji stowarzyszenia powiększyło się o kolejne dwie osoby gratulujemy!
Ks Marek zwrócił uwagę na pokój w wymiarze naszego świadectwa następnie posługi jako diakonia w formowaniu naszych wspólnot oraz poprzez działalność na rzecz wyzwolenia człowieka. I tutaj trzeba sobie pobrudzić ręce – wyjść za biurka i działać. Nie zawsze wszystko się uda ale istne jest zakorzenienie w nowej kulturze.

Zakończyliśmy tegoroczny Kurs Oazowy dla Animatorów. Dziękujemy Panu Bogu za ten owocny czas!

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć: