W dniach 16–18 października dziewięć rodzin Domowego Kościoła z rejonu Cieszyn spotkało się u ojców salezjanów w Wiśle, aby wspólnie przeżyć Oazę Modlitwy.

Rekolekcje przygotowała i poprowadziła Diakonia Modlitwy, a duchowo towarzyszył nam ks. Łukasz Listwan.

Przyjechaliśmy z naszą codziennością: obowiązkami, radościami, zmęczeniem i tym wszystkim, co każdy nosił w sercu.

Ten weekend dał nam przestrzeń, żeby na chwilę zwolnić, pobyć razem i na nowo przyjrzeć się naszej relacji z Bogiem oraz ze współmałżonkiem.

W centrum tego czasu były Eucharystia, słowo Boże i modlitwa.

Konferencje ks. Łukasza zapraszały do refleksji i rozmów, które trwały również po zakończeniu spotkań.

Ważnymi doświadczeniami były wspólna modlitwa pierwszego dnia oraz modlitwa wstawiennicza — czas powierzania Bogu siebie, swoich bliskich i spraw, z którymi przyjechaliśmy.

10 października 2026 roku spotkaliśmy się w parafii św. Józefa na Złotych Łanach w Bielsku-Białej, aby wspólnie przeżywać Diecezjalny Dzień Wspólnoty Domowego Kościoła diecezji bielsko-żywieckiej. Był to dla nas czas modlitwy, spotkania, dzielenia się doświadczeniem wiary oraz umacniania więzi, które łączą nas jako małżeństwa i rodziny. Wysłuchaliśmy konferencji i świadectw z rekolekcji wakacyjnych, a najważniejszym momentem naszego spotkania była Eucharystia, której przewodniczył bp Roman Pindel.

Odkrywać swoje powołanie i piękno Kościoła

Jednym ze świadectw, które mieliśmy okazję usłyszeć, było dzielenie się przeżyciami Jolanty i Tomka Kolonko z rekolekcji III stopnia w Rzymie.

– Co można robić w Rzymie przez dwa tygodnie? Dla nas był to czas szukania odpowiedzi na pytania o nasze powołanie w rodzinie i Kościele. Czas szukania światła. Doświadczyliśmy rzeczywistości sukcesji apostolskiej, a trudne do opisania jest doświadczenie obecności w miejscu pochówku pierwszego papieża – opowiadali.

Ich świadectwo pozwoliło nam jeszcze głębiej spojrzeć na Kościół jako wspólnotę, w której każdy ma swoje miejsce. Jak podkreślili, podczas rekolekcji odkrywali Kościół rozumiany jako wspólnota wspólnot. Choć różnimy się między sobą, łączy nas Chrystus. Uczyli się również szacunku dla różnorodnych charyzmatów obecnych w Kościele.

To przesłanie wybrzmiało także w homilii bp. Romana Pindla, który na początku przypomniał nam: „Jesteście kimś jednym w Chrystusie”. Jedność ta nie wynika z tego, że wszyscy jesteśmy tacy sami, lecz z tego, że przez chrzest zostaliśmy złączeni z Jezusem.

Słowa te skłaniały nas do refleksji nad tym, jak budujemy nasze relacje w małżeństwach, rodzinach i całej wspólnocie. Jak podsumowali Jolanta i Tomek: „Tylko jedność jest życiodajna”.

Świadectwo, które prowadzi do Chrystusa

Szczególnym momentem naszego spotkania było również świadectwo Ewy i Łukasza z Radomia, należących do diecezji radomskiej. Przyjechali do nas z daleka, aby podzielić się owocami przeżytych rekolekcji „Radość zobowiązań”.

– Kiedy zostaliśmy poproszeni o napisanie świadectwa, postanowiliśmy, że musimy tutaj przyjechać i je powiedzieć – wyznali na początku.

Ich obecność i gotowość do dzielenia się własnym doświadczeniem wiary były dla nas wymownym przykładem tego, jak ważne jest dawanie świadectwa o działaniu Boga w naszym życiu. Pokazali, że to, czego doświadczamy podczas rekolekcji, nie powinno pozostawać wyłącznie naszym osobistym przeżyciem, ale może stać się inspiracją i umocnieniem dla innych.

Do tego tematu nawiązał również bp Roman Pindel. Przypomniał, że już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa Kościół dawał odważne świadectwo, błogosławiąc małżeństwa, które przekraczały ówczesne bariery społeczne. Wspomniał także o Kościele w Azji, gdzie małżeństwa chrześcijan z osobami wychowanymi w innych religiach mogą stawać się drogą do poznania Jezusa, przyjęcia chrztu i wejścia do wspólnoty Kościoła.

Diecezjalny Dzień Wspólnoty był dla nas okazją do umocnienia wiary i ponownego odkrycia, że mimo różnic łączy nas jeden Chrystus. Wysłuchane świadectwa, wspólna modlitwa i słowa pasterza diecezji przypomniały nam, że jesteśmy częścią Kościoła, który żyje dzięki jedności i wzajemnej miłości.

Wróciliśmy do naszych domów z nadzieją, że to, czego doświadczyliśmy podczas tego spotkania, będzie przynosiło owoce w naszym codziennym życiu, a nasze małżeństwa i rodziny staną się jeszcze bardziej czytelnym świadectwem obecności Chrystusa.

„Małżeństwo – każdego dnia wybieram Ciebie” – Oaza Modlitwy Domowego Kościoła w Korbielowie 2-4.10.2026

W pięknym ośrodku Ojców Dominikanów w Korbielowie Domowy Kościół rejonu Oświęcim–Kęty rozpoczął swoją Oazę Modlitwy. Był to wyjątkowy czas spotkania z Bogiem, drugim człowiekiem i samym sobą, ale przede wszystkim okazja do tego, by na nowo odkryć, jak wielkim darem jest małżeństwo i wspólnota.

Zaczęło się od wspólnoty…

W piątkowy wieczór, po wspólnej kolacji, uroczyście zapaliliśmy świecę rejonu i zawiązaliśmy wspólnotę. O godzinie 20:00 ks. Kamil Kuchejda sprawował Eucharystię, która stała się pięknym początkiem naszych wspólnych rekolekcyjnych dni.

Sobota rozpoczęła się od Namiotu Spotkania i jutrzni, a potem – wiadomo – śniadanie, kawa i… nie ma zmiłuj się! Czas na pierwszą konferencję.

Małżeństwo – każdego dnia wybieram Ciebie

Pierwszą konferencję poprowadziła para rejonowa- Magda i Stanisław Kuszneruk, wprowadzając nas w temat przewodni Oazy Modlitwy: „Małżeństwo – każdego dnia wybieram Ciebie”. Bo przecież miłość to nie tylko piękne słowa i motyle w brzuchu. To codzienne decyzje, małe gesty, cierpliwość i wybieranie siebie nawzajem – nawet wtedy, gdy nie wszystko układa się idealnie.

Po konferencji przyszedł czas na randkę małżeńską. A że Korbielów zachwyca pięknem przyrody, a pogoda wyjątkowo nam sprzyjała, randki odbyły się w plenerze. Była więc okazja, żeby na chwilę zwolnić, pobyć tylko we dwoje i przypomnieć sobie, dlaczego kiedyś powiedzieliśmy sobie „tak”.

Następnie spotkaliśmy się w małych grupach, by podzielić się swoimi radościami i troskami, doświadczeniami i tym, co nosimy w sercach. Nie zabrakło również Eucharystii, wspólnego obiadu i czasu dla rodziny. Bo przecież na Oazie nie chodzi o to, żeby cały czas gdzieś pędzić, ale żeby znaleźć przestrzeń na to, co naprawdę ważne. W międzyczasie odwiedził nas także moderator rejonowy, ksiądz Paweł, bardzo ucieszyliśmy się z jego obecności!

Pięć języków miłości, czyli jak kochamy na co dzień

Po południu rozpoczęliśmy kolejną konferencję, którą poprowadził Adam Jarosz. Tym razem na warsztat wzięliśmy temat pięciu języków miłości, oparty na książce G. Chapmana. Było ciekawie i konkretnie! Zastanawialiśmy się, czy okazujemy miłość tak, jak potrzebuje tego współmałżonek, i odkrywaliśmy nasze języki miłości.

Po teorii przyszła pora na praktykę – długopisy w dłoń i rozwiązujemy test, żeby odkryć nasze własne języki miłości. Okazało się, że warto nie tylko kochać, ale też uczyć się, jak tę miłość wyrażać, by druga osoba naprawdę mogła ją poczuć.

A wieczorem? Ognisko i pogodny wieczór! Były tańce, śpiewy, żarty i mnóstwo radości. Bo Domowy Kościół to nie tylko modlitwa i formacja, ale także relacje, przyjaźnie i wspólne chwile, które zostają w pamięci na długo.

O godzinie 20:20 rozpoczęliśmy nabożeństwo, po którym przyszedł czas na całonocne czuwanie przed Najświętszym Sakramentem. W ciszy i modlitwie mogliśmy powierzyć Bogu nasze małżeństwa, rodziny, troski i nadzieje. Każdy mógł znaleźć chwilę tylko dla siebie i Pana Boga.

Niedziela pełna wzruszeń

Niedzielny poranek, podobnie jak poprzednie dni, rozpoczęliśmy od NS i jutrzni. Po śniadaniu wysłuchaliśmy konferencji księdza Kamila, który pięknie spiął klamrą wszystkie treści i doświadczenia, jakie towarzyszyły nam podczas tych rekolekcyjnych dni. Następnie czas świadectw, który przyniósł wiele wzruszeń, radości i odkryć, pokazując, jak pięknie możemy wspólnie wzrastać w wierze i miłości.

Kulminacyjnym punktem naszego spotkania była uroczysta Eucharystia o godzinie 12:00, podczas której odnowiliśmy przyrzeczenia małżeńskie. Był to niezwykle piękny i wzruszający moment. Mężowie wręczyli swoim żonom kwiaty – zupełnie jak w dniu ślubu. Znów mogliśmy poczuć się jak nowożeńcy.

A jak na prawdziwe wesele przystało, nie zabrakło również weselnych akcentów! Po Eucharystii niektórzy mężowie, niczym panowie młodzi, wnosili swoje żony na rękach do jadalni na obiad. Było dużo uśmiechu, radości i pięknych emocji. Trudno o lepsze zakończenie tych wyjątkowych dni!

76 osób, jedna wspólnota i mnóstwo dobra

W naszej Oazie Modlitwy uczestniczyło 76 osób: 24 małżeństwa, ks. Kamil, 23 dzieci oraz pięć wspaniałych osób z diakonii wychowawczej, dzięki którym rodzice mogli spokojnie uczestniczyć w spotkaniach i konferencjach.

To był cudowny czas modlitwy, radości, wzruszeń i prawdziwej wspólnoty, który przypomniał nam, że miłość to codzienny wybór drugiego człowieka – w radościach, trudnościach i zwyczajności dnia. Wracamy do domów z sercami pełnymi wdzięczności, by każdego dnia na nowo kochać, słuchać i wybierać tę osobę, której kiedyś powiedzieliśmy „tak” – dziękując Bogu za ten piękny czas i wszystkich, którzy go z nami tworzyli!