Za nami kolejny zjazd 1° Studium Animatora. Tym razem rozważaliśmy, czym jest Ewangelizacja oraz jak korzystnie i dobrze wprowadzać ją w nasze życie. Na warsztacie w parach opowiadaliśmy swoje świadectwa - bo Ewangelizacja to właśnie żywe i autentyczne świadectwo.

Odwiedziła nas również Diakonia Komunikacji Społecznej wraz z ks. Maciejem na czele oraz ks. Piotr, który studiował z nami fragmenty Pisma Świętego i dogłębne jego znaczenie.

Na koniec, jako punkt kulminacyjny SA, spotkaliśmy się z Żywym Chrystusem, aby rozważyć w swoich sercach gotowość do pójścia za Nim. 

A Ty, czy jesteś gotowy pójść tam, gdzie Bóg Cię posyła?

 

Dziękuję Bogu za ten czas rekolekcji na Jagiellońskiej bo był to dla nas naprawdę czas zaczerpnięcia ze źródła. Jesteśmy małżeństwem 16 lat, od początku w Domowym Kościele. Nazbieraliśmy już trochę doświadczeń w tej wspólnocie, ale ostatni czas był dla nas trudny i przez różne wydarzenia byłam bliska zwątpienia czy to jest miejsce dla nas zwłaszcza z czwórką dzieci. Jak to zostało trafnie nazwane przez Elę- nazbierałam już dużo "opinii" i "interpretacji" o Domowym Kościele, a przez to rozmył mi się sam obraz Domowego Kościoła i zaczęło mi towarzyszyć poczucie zniechęcenia i zastanowienie się czy to jest to miejsce w Ruchu, którym się tak zachwyciłam na początku. 
Prowadzące te rekolekcje zachęcały do tego żeby wejść głębiej w istotę Ruchu. Rzeczywiście te krótkie rekolekcje były dla mnie takim czasem odłożenia na bok tej całej "nadbudowy" i pójścia w głąb do źródła, którym jest osoba ojca Blachnickiego i jego patrzenie na to dzieło. Potrzebowałam tego spotkania z Ojcem tam na Jagiellońskiej, żeby przypomnieć sobie czym jest Ruch i odnowić moją przynależność do niego. Wejść głębiej w jego charyzmat a nie ślizgać się po powierzchni.
Jednocześnie bardzo mocno wybrzmiało dla mnie Słowo Boże w tym czasie, które było Słowem z dnia, ale trafnie wpisało się w ten czas rekolekcji. "Umocnijcie swoje powołanie i wybór" te słowa były dla mnie wezwaniem by nasze małżeństwo i wychowywanie dzieci też poszło głębiej, by było służbą. Ela i Marysia z taką mocą i pewnością wypowiedziały, że postawa służby przede wszystkim ma być wobec współmałżonka i dzieci. To było dla mnie wezwanie do odnowienia i pogłębienia mojej miłości do współmałżonka i postawy służby przede wszystkim wobec niego i dzieci. Razem z mężem odkryliśmy, że nasz dom ma być wypełniony budowaniem jedności i Światłem wcielonym w życie, tak jak na symbolu Domowego Kocioła, aby być Domowym Kościołem nie tylko z nazwy tylko głęboko w naszej rodzinie.
Za ten czas naprawdę odpoczynku w "oazie", odnowienia i wezwania by szukać głębiej CHWAŁA PANU!!!
Jadzia