W Częstochowie odbyła się 51. Kongregacja Ruchu Światło-Życie, której głównym tematem były słowa Chrystusa będące tematem obecnego roku formacyjnego: „Pokój mój daję wam”. Spotkanie było czasem modlitwy, refleksji oraz pogłębionego spojrzenia na chrześcijańskie rozumienie pokoju – zarówno w wymiarze duchowym, jak i społecznym.
Już podczas jutrzni usłyszeliśmy wezwanie do przyjęcia daru pokoju poprzez nawrócenie serca: oczyszczenie się z grzechu i odejście od czynienia zła. Podkreślono, że prawdziwy pokój zaczyna się od przemiany człowieka.
W konferencjach przypomniano nauczanie Kościoła o pokoju, m.in. w kontekście encykliki Pacem in terris. Pokój nie jest jedynie brakiem konfliktu, lecz opiera się na trwałych wartościach: prawdzie rozumianej jako obiektywne dobro, sprawiedliwości zapewniającej godne życie wszystkim narodom, miłości wyrażającej się w czynieniu dobra oraz wolności jako możliwości poszukiwania prawdy i odpowiedzialnego działania.
W perspektywie biblijnej pokój to harmonia człowieka z Bogiem — dar wypływający z przymierza i owoc działania Ducha Świętego. Jezus Chrystus, Książę Pokoju, przynosi pokój inny niż proponuje świat: rodzący się z pojednania, przebaczenia, pokory i uporządkowanego serca.
Druga konferencja zwróciła uwagę na łaskę pokoju w życiu codziennym. Podkreślono, że człowiek jest „naczyniem”, które przyjmuje Bożą łaskę, a pokój przenika relacje międzyludzkie poprzez właściwy stosunek do siebie i innych. Wskazano także na psychologiczne i emocjonalne aspekty budowania pokoju w relacjach.
Podczas kongregacji przypomniano postać ks. Franciszka Blachnickiego jako człowieka nowej kultury, który wskazywał drogę przemiany świata poprzez odnowę człowieka.
Dla mnie szczególnym momentem było świadectwo wspólnot z Ukrainy. Pomimo trwającej wojny oazy nadal się tam odbywają, a młodzi prowadzą spotkania formacyjne. Wielu członków Domowego Kościoła służy w wojsku, część z nich oddała życie na wojnie. Wspólnoty modlą się o pokój i wyrażają wdzięczność za wsparcie płynące z Polski. Rekolekcje pozostają dla nich miejscem umocnienia i nadziei.
Podczas nieszporów podkreślono znaczenie diakonii — służby, przez którą Ruch Światło-Życie buduje pokój w Kościele i świecie. Kongregacja przypomniała, że pokój zaczyna się w sercu człowieka, dojrzewa we wspólnocie i staje się świadectwem wiary w codziennym życiu.
Co ważne grono członków diecezjalnej sekcji stowarzyszenia powiększyło się o kolejne dwie osoby gratulujemy!
Ks Marek zwrócił uwagę na pokój w wymiarze naszego świadectwa następnie posługi jako diakonia w formowaniu naszych wspólnot oraz poprzez działalność na rzecz wyzwolenia człowieka. I tutaj trzeba sobie pobrudzić ręce – wyjść za biurka i działać. Nie zawsze wszystko się uda ale istne jest zakorzenienie w nowej kulturze.

Zakończyliśmy tegoroczny Kurs Oazowy dla Animatorów. Dziękujemy Panu Bogu za ten owocny czas!

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć:

Co to jest za ekipa?

Stowarzyszenie „Diakonia Ruchu Światło-Życie” to publiczne stowarzyszenie wiernych, które stanowi prawną formę działania Ruchu Światło-Życie. W diecezjach działają sekcje stowarzyszenia.

Kto ją tworzy?
Należą do niego pełnoletni świeccy oraz kapłani po formacji podstawowej w Ruchu, którzy uczestniczą w życiu Ruchu i podejmują odpowiedzialność za jego rozwój oraz dzieła i są członkami KWC. Przygotowali się poprzez rekolekcje ORD a następnie powiedzieli: Tak- formalnie, (jak na ślubnym kobiercu) zostali zaakceptowani przez Diecezjalną Diakonię Jedności w głosowaniu jawnym. Nabycie członkostwa następuje poprzez wpisanie przez Moderatora Generalnego w poczet członków Diakoni, a następnie np. na Kongregacji Odpowiedzialnych lub COM zostają przez Niego pobłogosławieni. Proste😊 W naszej diecezji bielsko-żywieckiej Stowarzyszenie liczy około 45 osób.

Jaki ma cel?

Celem stowarzyszenia jest służba charyzmatowi Ruchu Światło-Życie, wspieranie formacji chrześcijańskiej oraz budowanie żywego Kościoła. 
Echmmm? Czyli? Po prostu osoby będące w stowarzyszeniu to Ci, dla których Ruch to styl życia. Posługują w różnych diakoniach i czerpią „życie” ze wspólnoty.

Co tak naprawdę robią?

Działają przy organizacji rekolekcji i formacji animatorów, troszczą się o rozwój diakonii oraz inicjatyw takich jak Krucjata Wyzwolenia Człowieka. Wszyscy jej członkowie posługują na rzecz ewangelizacji i katechumenatu najczęściej w diakoniach diecezjalnych, rejonach i swoich parafiach. Działają na rzecz formacji liturgicznej i umocnienia jedności małżeńskiej. W ramach programu formacyjnego Ruchu Światło-Życie wszystko co robią jest w formie wolontariatu. Często  ich widać poprzez zaangażowanie (chyba, że stoją z 2 strony aparatu ;P). w naszej diecezji zazwyczaj spotykają się dwa razy w roku, by ustalić i nadać temat działań i formacji w Ruchu.

A dlaczego tym razem się spotykają?

Stowarzyszenie ma jeszcze jedno ważne zadanie. Tylko członkowie stowarzyszenia mogą dokonać WYBORU Moderatora Diecezjalnego.
(ps. Moderator pełni swoją posługę przez czteroletnią kadencję z małą opcją ponownego wyboru jeśli Biskup Diecezjalny tak zadecyduje) 
Jak to wygląda- parę słów od Wyboru do Mianowania
1.    Członkowie Stowarzyszenia podczas głosowania wybiorą trzech kandydatów na Moderatora Diecezjalnego.
2.    Wyłonione w ten sposób osoby zostaną przedstawione Biskupowi Diecezjalnemu.
3.    Spośród wskazanych kandydatów — lub innego kapłana wybranego przez siebie — Biskup podejmie ostateczną decyzję i dokona wyboru nowego Moderatora.

Pamiętajmy o modlitwie za nowego Moderatora.
Ps. W Stowarzyszeniu zawsze jest miejsce dla Ciebie, najwyżej doniesie się krzesło😉
B.P. 

Kto śledzi nasze media społecznościowe, jest na bieżąco z tym co dzieje się na 3 Stopniu w Rzymie.

Minęło już 5 dni tych rekolekcji więc wrzucamy Wam tutaj krótkie streszczenie tego co się wydarzyło. 

16.02 rozpoczęły się rekolekcje III st. Oazy Rodzin w Rzymie. Uczestniczy w nich 21 osób z naszej diecezji. Będą doświadczać żywego Kościoła jako wspólnoty wspólnot w tak szczególnym miejscu. Śledźcie nasze media, będą w nich fotorelacje.

Za nami czwarty i piaty dzień. Msza Święta przy grobie św. Jana Pawła II i w Grotach Watykanskich w Kaplicy Europy, Św. Cyryla i Metodego. Spotkaliśmy się z Żywym Kościołem, małżeństwem z Opus Dei. Uświadomiliśmy sobie co daje nam wspólnota, jak jesteście wszyscy ważni w naszym życiu. Zobaczyliśmy Groty Watykańskie a tam namacalnie widzieliśmy grób Św. Piotra, Opokę, na której zbudowany jest nasz Kościół.